Bezprecedensowa propozycja Kolorado (USA) dotycząca prostytucji
Stan Kolorado oficjalnie wysunął się na czoło wśród najbardziej progresywnych stanów, proponując ustawę o pełnej dekryminalizacji prostytucji na całym swoim terytorium. To rozwiązanie bez precedensu – żaden stan wcześniej nie próbował wprowadzić tak szerokich zmian. Po legalizacji marihuany Kolorado ponownie podejmuje próbę ustanowienia nowego standardu, tym razem w obszarze, który wielu uznaje za kolejny etap kulturowej degradacji.
Wbrew powszechnym opiniom prostytucja nie jest legalna w całej Nevadzie – dopuszczają ją jedynie niektóre hrabstwa wiejskie i to pod ścisłą kontrolą. W Las Vegas jest zakazana. Tymczasem projekt ustawy SB26-097 idzie znacznie dalej: znosi możliwość sprzeciwu ze strony władz lokalnych, odbierając miastom i hrabstwom prawo do zakazania tego procederu.
Nowe przepisy oznaczałyby, że prowadzenie i reklamowanie domów publicznych przestałoby być przestępstwem i nie podlegałoby dochodzeniom. W praktyce mogłoby to doprowadzić do powstawania lokali i billboardów otwarcie oferujących usługi seksualne w przestrzeni publicznej. Ustawa usuwa też z prawa słowo „prostytucja”, zastępując je określeniem „komercyjna aktywność seksualna”. Zmiana języka często poprzedza zmianę norm społecznych.
W ostatnich latach w Kolorado wielokrotnie modyfikowano przepisy w sposób redefiniujący pojęcia dotyczące nieletnich. Ustawa HB19-1120 obniżyła wiek samodzielnej zgody na terapię zdrowia psychicznego do 12 lat. Doświadczyłam skutków tych zmian osobiście, gdy szkoła bez mojej wiedzy dokonała społecznej tranzycji mojej 12-letniej córki i skierowała ją do aktywistów oraz doradców. Dziś jest zdrową, dobrze funkcjonującą nastolatką i publicznie opowiada swoją historię.
Choć obawiam się wpływu nowej ustawy na młode kobiety i życie społeczne, największy niepokój budzi jej potencjalny wpływ na dzieci. Zwolennicy argumentują, że chodzi o „zgodę dorosłych”. Jednak sama zmiana nazewnictwa nie zmienia istoty zjawiska.
Czy osiemnastoletnia uczennica z niedojrzałym jeszcze mózgiem podejmuje w pełni świadomą decyzję? Czy osoba uzależniona lub ofiara handlu ludźmi rzeczywiście ma wybór? Jakie sygnały wysyłamy dzieciom, normalizując obecność punktów oferujących sprzedaż ciała w ich najbliższym otoczeniu?
Podczas niedawnego wysłuchania projektu HB26-1082, zaostrzającego kary za handel dziećmi do dożywocia, ustawa została odrzucona mimo licznych świadectw o rosnącej skali wykorzystywania nieletnich. To doświadczenie pokazało, jak pilna jest potrzeba obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej, którą zamierzam zgłosić pod głosowanie w listopadzie 2026 roku.
Projekt SB26-097 nie wprowadza regulowanej legalizacji, lecz dekryminalizację – bez mechanizmów kontroli i odpowiedzialności. Taka luka może utrudnić organom ścigania wykrywanie siatek handlu ludźmi i ochronę ofiar, w tym dzieci.
Pismo Święte ostrzega nas wyraźnie: „Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem, którzy zamieniają ciemność na światłość, a światło na ciemność” ( Izajasz 5:20). Projekt ustawy Senatu nr 26-097 może, ale nie musi, odnieść sukces w tej sesji, ale podobne propozycje nie znikają ot tak. Powracają w nowych formach, rozprzestrzeniają się na inne stany i stopniowo zmieniają normy kulturowe.
Chrześcijanie powinni uznać ten moment za prawdziwy – nie tylko polityczny spór, ale duchową walkę o godność człowieka i ochronę dzieci. Jesteśmy powołani, by mówić prawdę, bronić bezbronnych i stanowczo opowiadać się po stronie dobra, nawet jeśli jest to niepopularne.
Niezależnie od losów ustawy w tej kadencji, podobne propozycje będą powracać i stopniowo kształtować nowe normy kulturowe. Spór ten wykracza poza bieżącą politykę – dotyczy godności człowieka i ochrony najmłodszych. Od naszej gotowości do zabrania głosu i obrony najbardziej bezbronnych zależy przyszłość lokalnych wspólnot oraz wychowanie kolejnego pokolenia.
Źródło opr. Christian Post
