Raport: jak pięć komunistycznych krajów świata rozprawia się z chrześcijanami
Władze Chin wymagają, by kościoły rejestrowały się w państwowym systemie i działały w ramach tzw. sinicyzacji, która nakazuje, by kazania i praktyki uwzględniały elementy chińskiej kultury oraz ideologię Komunistycznej Partii Chin – wynika z analizy amerykańskiej organizacji International Christian Concern.
Jak dodano, kościoły w Chinach muszą również poddawać się kontrolom finansowym prowadzonym przez urzędników państwowych i ujawniać wszystkie źródła finansowania oraz sposoby wykorzystania środków.
Regulacja z 2022 roku, znana jako Measures for the Financial Management of Venues for Religious Activities, upoważnia chińskie departamenty do spraw religijnych do inspekcji i kontroli majątku kościelnego – wyjaśnia raport. Wskazuje on, że artykuł 43 tej regulacji stanowi, iż właściwe organy rządowe mogą przeprowadzać kontrole miejsc działalności religijnej.
Przywódcy kościelni muszą również zadeklarować lojalność wobec Partii Komunistycznej i potwierdzić wartości socjalistyczne, aby uzyskać lub utrzymać akceptację państwa.
Analiza przywołuje raport The Evangelical Times z 2022 roku, zgodnie z którym kościoły zarejestrowane przy rządzie utraciły kontrolę nad swoimi finansami i własnością, a decyzje dotyczące ich wykorzystania zostały przekazane lokalnym urzędnikom.
Na Kubie wspólnoty religijne są również prawnie zobowiązane do rejestracji w urzędzie, choć nowe rejestracje są rzadko przyznawane – stwierdza analiza. Jak dodaje, osoby otrzymujące zagraniczne środki na działalność związaną z kościołem mogą na mocy kubańskiego prawa zostać skazane nawet na 10 lat więzienia, co przytoczono za raportem Departamentu Stanu USA.
Raport Komisji Stanów Zjednoczonych ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej z 2025 roku stwierdza, że kubańskie władze regularnie odrzucały lub ignorowały wnioski o rejestrację, a następnie powoływały się na brak rejestracji jako uzasadnienie do działań wobec kościołów. Kościoły, którym nie udało się zarejestrować, były nękane, zamykane lub ścigane.
Organizacje religijne w Laosie również muszą rejestrować się w rządzie i uzyskiwać wcześniejszą zgodę na niemal wszystkie działania – wynika z analizy. Raport Departamentu Stanu USA z 2023 roku stwierdza, że kościoły muszą uzyskać zezwolenie na nabożeństwa, zgromadzenia, podróże duchownych, budowę miejsc kultu i dystrybucję materiałów religijnych.
Rząd Laosu ma także prawo wstrzymać każdą działalność religijną, którą uzna za zagrażającą porządkowi publicznemu lub stabilności państwa. Wszystkie teksty czy materiały religijne muszą zostać przedstawione do zatwierdzenia przed ich importem, a ich krajowa dystrybucja jest ściśle kontrolowana.
W Korei Północnej kościoły są dozwolone wyłącznie jako ściśle kontrolowane instytucje, które służą wizerunkowi reżimu za granicą – podaje analiza.
Raport Departamentu Stanu USA odnotował, że w Pjongjangu istnieje niewielka liczba oficjalnie zarejestrowanych instytucji religijnych, lecz działają one pod ścisłą kontrolą państwa i służą przede wszystkim jako pokazowe obiekty dla zagranicznych gości.
Oczekuje się, że obywatele Korei Północnej będą zgłaszać każdą osobę przyłapaną na praktykach religijnych poza tymi państwowymi strukturami albo posiadającą materiały chrześcijańskie. Nieautoryzowana działalność religijna spotyka się z surowymi karami, w tym więzieniem lub przymusową pracą.
Wietnam również narzuca obowiązkową rejestrację wspólnot religijnych i zastrzega sobie prawo do ingerowania w finanse kościołów i ich działalność – wynika z analizy.
Prawo z 2024 roku, znane jako Dekret 95 (Decree 95), przyznaje rządowi uprawnienia do żądania dokumentacji finansowej od instytucji religijnych oraz do zawieszania ich działalności bez wskazywania konkretnych naruszeń – podaje Global Christian Relief.
W analizie odnotowano, że władze Wietnamu zatrzymywały osoby i ograniczały działalność wspólnot, które nie podporządkowały się tym wymogom. Regulacja zwiększa możliwości państwa w zakresie monitorowania praktyk kościelnych i nakładania kar w przypadku domniemanej niezgodności z przepisami.
We wszystkich tych pięciu krajach ramy prawne umożliwiają agencjom państwowym nakładanie grzywien, kar więzienia lub nakazów zamknięcia kościołów chrześcijańskich na podstawie niejasnych bądź politycznie zdefiniowanych naruszeń. Przywódcy kościelni często muszą publicznie deklarować lojalność wobec rządu i mogą utracić prawo do działalności, jeśli odmówią.
Wykorzystywanie nadzoru finansowego jako mechanizmu kontroli rozszerzyło się w całych tych systemach. W wielu przypadkach rządy zachowują jednostronne prawo do kontrolowania, przekierowywania lub przejmowania środków kościelnych, pozbawiając w ten sposób kościoły autonomii finansowej. Szczególnie ostro traktowane są zagraniczne darowizny – przepisy w kilku krajach uznają je za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.
Choć każdy z tych krajów ma własne struktury prawne i biurokratyczne, wspólne cechy obejmują wymóg lojalności wobec rządzącej partii, konieczność wcześniejszej zgody na działalność religijną oraz nadzór nad materiałami i finansami kościelnymi. Kościoły działające poza zarejestrowanym systemem są uznawane za nielegalne i mogą być przeszukiwane lub zamykane.
Oficjalne uzasadnienie tych ograniczeń często opiera się na twierdzeniach o ochronie jedności narodowej, pokoju lub porządku konstytucyjnego. Jednak, jak stwierdza analiza, łączny efekt tych działań prowadzi do zawężenia dopuszczalnych form ekspresji chrześcijańskiej i podporządkowania praktyk religijnych władzy państwa.
Autor: Anugrah Kumar
Źródło: Christian Post
